امام جماعت مسجد بلال حبشی اشنویه
مظلوم کسى است که به او ظلم مى شود و او در برابر آن آرام نمى نشیند
ماموستا صدرالدین عزیزی مهر اظهار داشت: «ظلم» در مقابل «عدل» به معناى ندادن حق کسى است که صاحب حق است و امام حسین(ع) بدین جهت مظلوم تلقى مى شود که حق زعامت بر مسلمین ، که از بارزترین حق اباعبدالله ، بود از آن حضرت ستانده شد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دبیرخانه شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت آذربایجان غربی؛ ملا صدرالدین عزیزی مهر امام جماعت مسجد بلال حبشی اشنویه؛ ضمن تسلیت ایام حزن و اندوه و مظلومیت امام حسین (ع) و یارانش ، طی گفتگو با رابط خبری ما اظهار داشت:

امام حسین (ع) و یارانش در کربلا چگونه مظلوم واقع شدند؟ پاسخ مظلومیّت امام حسین (علیه السلام) و یارانش در یک بُعد نبوده است بلکه ابعاد گوناگونى از مظلومیّت در حادثه کربلا دیده مى شود: دعوت کردن امام و بی وفایی نسبت به آن حضرت، کشتن مهمان، بستن آب به روى آن حضرت و یاران و زنان و کودکان اهل بیت او، جنگ نا برابر سى هزار نیروى مجهّز در برابر ۷۲ تن، کشتن کودک شیرخوار، حمله به کودکان و زنان، آتش زدن خیمه ها، تاختن اسب بر پیکر شهدا، سرها را بالاى نیزه بردن، جلوگیرى از دفن پیکر شهیدان، اسارت زنان و کودکان آل پیغمبر(صلى الله علیه وآله) و گرداندن آنها در شهرهاى مختلف و جهات دیگر مظلومیّت، همه از ویژگى هاى این حادثه است که آن را از حوادث مشابه دیگر جدا مى سازد.

ماموستا عزیزی مهر تصریح نمود: ابعاد مظلومیّت اهل بیت(علیهم السلام) در آن روز چنان بود که گاه دشمن بى رحم نیز مى گریست.

وی در ادامه اشاره به دیدگاه قوانین و قواعد جنگی کرد و گفت: در تمام جوامع بشری جنگها نیز آدابی دارد که رعایت آن از سوی دوطرف ضروری است و تجاوز از آن امری غیرقانونی و غیر انسانی محسوب می شود. در واقعه کربـلا بسیاری از اعمال کـه بر امـام و اهـل بیت واصحابش روا داشته انـد در تمـام فرهنگ هاو جوامع انسانی ظلم و ستم شناخته می شود، از قبیل

ـ شکستن عهد و پیمان

ـ کشتن مهمان

ـ منع آب حتی از اطفال

ـ کشتن بچه ها در مقابل دیدگان مادر

ـ آتش زدن خیمه های زن و بچه های بی پناه

ـ هجوم بر اطفال و شکنجه دادن آنها و کشتن زن

ـ برهنه کردن بدن شهداء و تاختن اسب بر بدن آنان

ـ به اسارت گرفتن زنان و بچه ها وسخت گیری بر آنان

ـ بریدن سرهای شهداء و آویختن آن به گردن اسبها و نیزه ها

ـ نان و غذای کافی ندادن به اسیران (مخصوصاً بچه ها) و اسکان در مکانهای نا مناسب

ـ شکنجه اسیران با عبور دادن آنها از کنار بدن های پاره پاره و بدون سر آنان

ب:از دیدگاه دین مبین اسلام

پاره ای از ظلم و ستمها در روز عاشورا علاوه بر تخلف از قوانین جنگی، نقض آشکار دستورات دین اسلام بوده است از قبیل

ـ جنگ در ماه حرام

ـ کشتن فرزند و سبط پیامبر(صلی الله علیه وآله) وبرترین امت

ـ کشتن و اسیر گرفتن زنان مسلمان و اطفال

ـ بی حرمتی به اجساد و مثله کردن و بریدن سر امام و شهداء

ـ حمله به امام در وقت اقامه نماز.

امام جماعت مسجد بلال حبشی اشنویه خاطر نشان کرد: «ظلم» در مقابل «عدل» به معناى ندادن حق کسى است که صاحب حق است و امام حسین(ع) بدین جهت مظلوم تلقى مى شود که حق زعامت بر مسلمین ، که از بارزترین حق اباعبدالله ، بود از آن حضرت ستانده شد. علاوه بر آنکه حقى نیز بر عموم مسلمانان داشت و آن عبارت بود از شناختن و محبت وى که متأسفانه به جهت تبلیغات سوء، موقعیت، معنویت و جایگاه رفیع و بلند ایشان نزد مسلمانان، ادا نگشت و با حجاب هاى ظلمانى چون جهالت، خباثت و خیانت، مقام منیع آن چهره ملکوتى پوشانده شد و آن جلوه الهى، به تمام ظهور و بروز نمایان نگشت! کشته شدن سیدالشهداء(ع) در مقابل این دو ظلم بسى ناچیز است، کشتن وى بزرگ ترین ظلم به آن حضرت نبود ؛ بلکه نشناختن او و نشناساندنش ، بزرگ ترین ظلم به ایشان در تاریخ بشریت بوده و هست.

ماموستا عزیزی مهر اشاره به واژه مظلوم کرد و گفت: باید توجه داشت در واژه شناسى، واژه «مظلوم» با کلمه «مُنْظَلَم» متفاوتند، «مُنْظَلَم» کسى است که ظلم را مى پذیرد و هیچ مقاومتى در برابر آن نمى کند؛ ولى مظلوم کسى است که به او ظلم مى شود و او در برابر آن آرام نمى نشیند و با تمام وجود و امکانات مبارزه مى کند. در فرهنگ دینى «ظلم پذیرى» مذموم و «ظلم ستیزى» پسندیده است.

انتهای پیام

فهرست